Weduwnaar asbestslachtoffer: asbestdump fout actiemiddel

Weduwnaar asbestslachtoffer: asbestdump fout actiemiddel

Hoe halen actievoerders het in hoofd om asbest te dumpen als pressiemiddel tegen de bouw van windturbines?

Dit vraagt Riekus Nieborg (70) uit Dalen, die vijftien jaar geleden zijn vrouw Aafina verloor aan mesothelioom, oftewel longvlieskanker veroorzaakt door het inademen van asbestvezels. „Zo’n ellendige dood gun ik niemand.”

Nieborg, gepensioneerde ex-eigenaar van een schildersbedrijf en een verf- en behangwinkel in Dalen, heeft met verbijstering de toestand gevolgd rond de dump van asbest in Delfzijl.

Gloeiend oneens
De gezondheidsrisico’s door de asbestdump in Delfzijl waren laag, zeggen de twee saneringsbedrijven die de gemeente inschakelde voor het saneren van het gebied bij het station.

Gloeiend oneens is Nieborg het daarmee.

De kanker van zijn vrouw kwam doordat zij als jonge vrouw erbij was toen haar ouders een nieuwe schuur bouwden bij de boerderij in Oosterhesselen. Gebouwd werd er met asbesthoudende platen, die toen heel goedkoop waren.

‘Asbest altijd gevaarlijk’
„Als jonge vrouw moest zij meehelpen thuis. Ze veegde het erf en klopte de werkkleding uit voordat het de wasmachine inging. Asbestvezels dwarrelden toen rond het bedrijf; een kleine hoeveelheid is haar fataal geworden. Hoezo kleine kans op besmetting? Asbest is altijd gevaarlijk.”

Zijn vrouw stierf op 24 februari 2004, na zestien maanden ziekte. Voor haar dood startte het echtpaar een rechtszaak tegen de producent, Eternit. Nieborg haalt een verhuisdoos van de bovenverdieping met alle stukken uit die tijd. Ze wonnen de zaak, die zelfs leidde tot aan de Hoge Raad. Als belangrijkste bewijsstukken hadden een stukje van het asbest dak en de nota’s van de aannemer en de groothandel. „Die zijn nu beiden ook dood aan asbestkanker.”

Besmet smartengeld
Aafina was het eerste ‘consumentenslachtoffer’ – ze had niet met het materiaal gewerkt maar was als omstander wel besmet geraakt – en kreeg omgerekend 25.000 euro schadevergoeding. „‘Mooi voor jullie, maar ik word er niet beter van’, zei ze. Ze wist wat haar levensverwachting was.” Ze werd 52 jaar oud.

Dat smartengeld heeft Nieborg altijd geweigerd aan te raken. Het geld staat nog altijd onaangeroerd op een rekening. ,,Wat moet ik ermee? Het is voor de kleinkinderen, als ze het nodig hebben. Het cynische is dat ik over dat bedrag elk jaar vermogensbelasting moet betalen.’’

Dat mensen stonden te kijken bij de saneringswerkzaamheden in Delfzijl, snapt Nieborg niet. ,,Mensen doen er veel te laconiek over. Stof kan meewaaien met de wind en overal belanden. De saneerders zijn beschermd, maar de mensen die erlangs lopen niet. De kans is klein, maar jaarlijks overlijden 2.000 mensen eraan. Ik wil iedereen ervoor waarschuwen, daarom vertel ik ons verhaal.”

‘Laag bij de gronds pressiemiddel’
„Asbest is vroeger in heel veel producten verwerkt. Het was als aardappelzetmeel, werd overal doorheen gemengd. We zijn nog lang niet van die ellende af. De incubatietijd is 25-30 jaar. Elk slachtoffer is er een teveel.’’

,,Dat actievoerder het gebruiken als pressiemiddel is zo onnadenkend, zo laag bij de grond. Zij weten dat het gevaarlijk is. Als je een beetje inademt, ben je aan de beurt, kan dertig jaar duren, maar dan krijg je onze ellende. Dat wil je niet. Ik heb mijn vrouw dood zien gaan, niet normaal, maar op een ellendige manier met veel pijn, dat gun je niemand. Daarom waarschuw ik.’’

,,Het is zó kort door de bocht van de actievoerders om asbest te dumpen. Als je het niet eens bent met iemand, ga je voor de dialoog. Dan probeer je het probleem op te lossen. Laten we in godsnaam niet een pressiemiddel gebruiken waar mensen aan dood kunnen gaan.’’

Bron: DVHN

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *